Hemoroidleri tedavi etmek için hangi cerrahi prosedürler kullanılır?

Bazen büyümüş hemoroid semptomları o kadar şiddetlidir ki, bu semptomları tek başına tedavi etmek yeterli değildir. Daha sonra soruna neden olan dokuyu çıkarmak için çeşitli prosedürler gerçekleştirilebilir.

Hemoroid, anüsün hemen içinde, rektumun sonunda yer alan, kan damarlarıyla dolu normal dokudan oluşan bir “yastık”tır. Büyürlerse, hoş olmayan semptomlara neden olabilirler. En uygun tedavi türü temel olarak hemoroidin boyutuna ve semptomların şiddetine bağlıdır. Her yöntemin kendine göre avantajları ve dezavantajları vardır. Operasyona bağlı olarak yan etkiler ortaya çıkabilir – bazıları diğerlerinden daha ciddidir. Tek başına tedavi artık yeterli değil. Daha sonra soruna neden olan dokuyu çıkarmak için çeşitli prosedürler gerçekleştirilebilir.

Skleroterapi ve “lastik bant ligasyonu” genellikle anestezi olmadan günübirlik cerrahi olarak yapılır. Bir kişinin 3. veya 4. derece hemoroidi varsa, doktor genellikle ameliyat önerecektir. Bunun için genellikle genel anestezi veya lokal anestezi gerekir. Ardından birkaç gün hastanede kalmanız ve bir süreliğine geçici olarak işten ayrılmanız gerekir. Normal doku “paspasları” ile doludurlar. Büyürlerse, hoş olmayan semptomlara neden olabilirler. En uygun tedavi türü temel olarak hemoroidin boyutuna ve semptomların şiddetine bağlıdır. Her yöntemin kendine göre avantajları ve dezavantajları vardır. Operasyona bağlı olarak yan etkiler ortaya çıkabilir – bazıları diğerlerinden daha ciddidir. Tek başına tedavi artık yeterli değil. Daha sonra soruna neden olan dokuyu çıkarmak için çeşitli prosedürler gerçekleştirilebilir.

Skleroterapi

Derece 1 veya 2 hemoroidleri tedavi etmek için skleroterapi düşünülebilir. Bu işlem sırasında proktoskop nazikçe anüse sokulur. Proktoskop, doktorun anüsün iç duvarındaki zarı gözlemlemek için kullanabileceği, ışığı olan kısa bir tüptür. Proktoskop yardımıyla büyümüş hemoroidlerin çevresine kinin, polidokanol veya çinko klorür gibi ilaçlar içeren bir sıvı enjekte edilir. Bu ameliyatın amacı kan damarlarını tahrip ederek hemoroidi küçültmek ve hemoroide giden kan akışını azaltmaktır. Tüm büyümüş hemoroidleri tedavi etmek genellikle birkaç kez sürer. Genellikle birkaç haftada bir enjekte edilir.

Skleroterapiden sonra, bazı hastalarda kanama, hafif ağrı, basınç veya arka pasajda bir şey hissedilir. Nadir durumlarda, bu süreç ayrıca şişmeye veya enfeksiyona neden olabilir. Bazen anal bölgede ağrılı bir kan pıhtısı (trombüs) oluşur. Birçok insanda hemoroid iki ila üç yıl içinde tekrar büyüyecektir.

Lastik bant ligasyonu

Bu yöntem esas olarak 2. derece hemoroidleri tedavi etmek için kullanılır. Bununla birlikte, daha küçük 3 derecelik hemoroidler için de kullanılır. Lastik bant ligasyonunda (kısaca “bant” olarak da anılır), doktor önce proktoskopu nazikçe anüse sokar. Bu aletin yardımıyla, büyümüş hemoroidlerin kökünün etrafına sadece birkaç milimetre genişliğinde küçük bir lastik bant yerleştirdi. Bant hemoroidlere giden kan akışını keser, sonra küçülür ve yaklaşık üç ila beş gün sonra ölür. Ölü doku ve lastik bant düştü ve siz fark etmeden cesedi taburede bıraktı. Bu prosedür, genellikle birkaç hafta sonra, tüm endojen hemoroidleri tedavi etmek için tekrarlanmalıdır.

Çalışmalar, 2. derece hemoroid tedavisinde lastik bant ligasyonunun diğer cerrahi prosedürlerden daha üstün olduğunu göstermiştir. Hasta operasyondan sonra daha az ağrı çeker ve işine daha çabuk dönebilir. Ameliyattan sonra oluşabilecek komplikasyonlar ağrı, kanama, tromboz veya apseyi içerir. Birçok kişide bu operasyondan sonra hemoroid tekrar büyüyecektir.

Hemoroidektomi

Bu tip cerrahide, büyümüş hemoroidleri çıkarmak için makas, neşter veya lazer gibi aletler kullanılır (“rezeksiyon”, “rezeksiyon” anlamına gelir). Bazı yöntemlerde yara sonradan açık kalırken, diğer yöntemlerde dikişlerle kısmen veya tamamen kapatılır. Bu cerrahi tekniğe “açık”, “kısmen açık” veya “kapalı” denir. Dikişlere bağlı daha az komplikasyon ve hematom (morarma) sorunları gibi yarayı kısmen veya tamamen açmanın avantajları vardır. Bir dezavantajı, açık yaraların iyileşmesinin daha uzun sürmesidir.

 

Ameliyattan bağımsız olarak, çoğu hasta ameliyattan sonra anal bölgede ağrı hisseder. Bu nedenle dışkılama ve oturma yaralanacaktır. Bu sorunlar genellikle ağrı kesicilerle tedavi edilebilir. Ameliyat sonrası kanama, yara enfeksiyonları, apseler, anüsün daralması (anal stenoz) ve nadiren fekal inkontinans oluşabilir. Fekal inkontinans, bağırsak hareketlerini kontrol edememe durumudur.

Zımbalama

3. derece hemoroidleri tedavi etmek için yaygın olarak kullanılan yeni geliştirilmiş bir tekniktir. Prosedür, önce aşırı büyümüş hemoroid dokusunun bir kısmını çıkarmayı ve ardından kalan dokuyu anüsün iç duvarına “dikmeyi” içerir.

Son araştırmalar, hemoroidektomi geçirmiş kişilerin, hemoroidektomi geçirmiş kişilere kıyasla daha az ameliyat sonrası ağrı yaşadıklarını göstermiştir. Ayrıca günlük aktivitelere daha erken devam edebilirler. Ancak dikişlerin bir dezavantajı olduğu bulundu: hemoroidler ameliyattan sonra daha hızlı büyür ve anüsten daha sık çıkar. Bu nedenle hemoroidektomi ile karşılaştırıldığında sütür işleminin daha erken tekrarlanması gerekebilir. Kaşıntı veya kanama gibi yan etkiler diğer dikiş türleri kadar yaygındır.

 

Kaynaklar:

 

/0 Yorumlar/tarafından

THD (Transanal hemoroid deterializasyon) Ameliyatı?

THD yani transanal hemoroidal deterializasyon ameliyatı hemoroidleri tedavi etmek için kullanılan ve minimal düzeyde doku tahrişi yapılan bir cerrahi prosedürdür.

THD Nedir?

THD, hemoroid boyutunu küçültmek için kan sağlayan damarların dikilmesidir. Ayrıca bazen hemoroid ligasyonu, droppler kılavuzlu ligasyon ve hemoroid arter ligasyonu olarak ta adlandırılır.

THD Kimler İçin Uygundur?

Hemoroid teşhisine bağlı olarak eğer hemoroid dereceniz 2., 3. veya 4. derece hemoroid teşhisi konduysa doktorunuz veya danışmanınız ameliyat önerdiyese THD sizin için uygun olabilir.

THD İşlemleri Nedir?

THD işlemleri sırasında, hemoroide kan sağlayan ana damar arterleri, bir ultrason probu ile maksimum hassasiyet sağlayan ince, özel olarak tasaralnamış bir proktoskop  ile özenle yerleştirilir. Bu damarların her biri daha sonra prosktoskopun küçük bir çalışma alanından nazikçe dikilir.

Hemoroid memelerinin sarkması durumunda (genelde 3. ve 4. derece hemoroidler) tüm dikişlerin dentat çizginin üstünde taklasına dikkat edilerek, sarkmış olan yığınlara birkaç dikişli hareketli bir dikiş uygulanır. Asıl amaç mukozanın rektal duvarın derin katmanlarına daha sıkı yapışmasıdır.

THD işlemleri, diğer ameliyat tekniklerden aşağıdaki şekillerde farklılık gösterir:

 

  • Atardamarları bulmak, dikmek ve sarkmış yığınlara ince dikişler uygulamak için aynı ince aleti kullanır, böylece alet küçük pencereden çalışırken her zaman aynı pozisyonda kalır ve prosedürü son derece nazik ve güvenli hale getirir.
  • Hemoroidli dokuyu kesmez veya çıkarmaz, bu nedenle ameliyat sonrası komplikasyonlar diğer normal ameliyatlara kıyasla önemli ölçüde azalır.
  • Kan sağlayan arterler lastik bantlarla (hemoroid bantlamada olduğu gibi) bağlanmadığından, dikildiğinden, THD prosedürü çok daha az ameliyat sonrası komplikasyon ve daha iyi uzun vadeli sonuçlarla ilişkilendirilmiştir.
  • Geleneksel ameliyat türlerine kıyasla düşük tekrarlama oranları nedeniyle, THD prosedürü Avrupa çapında çok sayıda hastanede benimsenmiştir.

THD Ameliyatı Sonrası?

İşlem dentat çizginin üzerindeki bölgede (duyu sinirlerinin olmadığı bir bölge) yapıldığından işlem sırasında veya sonrasında herhangi bir dikiş hissetmezsiniz.

Ancak bazı hastalar daha sonra makat bölgesinde hafif bir rahatsızlık hissedebilir ve bu rahatsızlık genellikle birkaç gün içinde kaybolur. Herhangi bir sarkma dikildiyse, bazı hastalar hafif bir dışkılama dürtüsü hissedebilir. Bu onarılan prolapsusla ilgilidir ve yavaş yavaş da ortadan kalkacaktır.

Çoğu durumda, hastalar 24-48 saat içinde normal aktivitelerine devam ederler.

Özetle

Sonuç olarak, ek bir prosedürün bu riski artırabileceği ve yaşam kalitesini etkileyebileceği durumlarda, bu teknik daha önce anal cerrahi ve dışkılama sorunları olan hastalar için mükemmel bir seçenek olabilir. Ayrıca, THD tekniği sık postoperatif morbidite, yaşamı tehdit eden komplikasyonlar veya ciddi sekeller ile ilişkilendirilmemiştir.

 

REFERANSLAR:

  1. Aigner F, Bonatti H, Peer S et al (2010) Vascular considerations for stapled haemorrhoidopexy. Color Dis 12:452–458CrossRefGoogle Scholar
  2. Atallah S, Maharaja GK, Martin-Perez B, Burke JP, Albert MR, Larach SW (2016) Transanal hemorrhoidal dearterialization (THD): a safe procedure for the anticoagulated patient? Tech Coloproctol 20:461–466PubMedPubMedCentralCrossRefGoogle Scholar
  3. Avital S, Itah R, Skornick Y, Greenberg R (2011) Outcome of stapled hemorrhoidopexy versus doppler-guided hemorrhoidal artery ligation for grade III hemorrhoids. Tech Coloproctol 15(3):267–271PubMedCrossRefGoogle Scholar
  4. Avital S, Inbar R, Karin E, Greenberg R (2012a) Five-year follow-up of Doppler-guided hemorrhoidal artery ligation. Tech Coloproctol 16:61–65PubMedCrossRefGoogle Scholar
  5. Avital S, Inbar R, Karin E, Greenberg R (2012b) Five-year follow-up of Doppler-guided hemorrhoidal artery ligation. Tech Coloproctol 16(1):61–65PubMedCrossRefGoogle Scholar
  6. Béliard A, Labbé F, de Faucal D, Fabreguette JM, Pouderoux P, Borie F (2014) A prospective and comparative study between stapled hemorrhoidopexy and hemorrhoidal artery ligation with mucopexy. J Visc Surg 151(4):257–262PubMedCrossRefGoogle Scholar
  7. Bursics A, Morvay K, Kupcsulik P, Flautner L (2004) Comparison of early and 1-year follow-up results of conventional hemorrhoidectomy and hemorrhoid artery ligation: a randomized study. Int J Color Dis 19(2):176–180CrossRefGoogle Scholar
  8. Chauhan A, Thomas S, Bishnoi PK, Hadke NS (2007) Randomized controlled trial to assess the role of raised anal pressures in the pathogenesis of symptomatic early hemorrhoids. Dig Surg 24(1):28–32PubMedCrossRefGoogle Scholar
  9. Conaghan P, Farouk R (2009) Doppler-guided hemorrhoid artery ligation reduces the need for conventional hemorrhoid surgery in patients who fail rubber band ligation treatment. Dis Colon Rectum 52(1):127–130PubMedCrossRefGoogle Scholar
  10. Dal Monte PP, Tagariello C, Sarago M et al (2007) Transanal haemorrhoidal dearterialisation: nonexcisional surgery for the treatment of haemorrhoidal disease. Tech Coloproctol 11:333–338PubMedCrossRefGoogle Scholar
  11. Denoya P, Tam J, Bergamaschi R (2014a) Hemorrhoidal dearterialization with mucopexy versus hemorrhoidectomy: 3-year follow-up assessment of a randomized controlled trial. Tech Coloproctol 18(11):1081–1085PubMedPubMedCentralCrossRefGoogle Scholar
  12. Denoya P, Tam J, Bergamaschi R (2014b) Hemorrhoidal dearterialization with mucopexy versus hemorrhoidectomy: 3-year follow-up assessment of a randomized controlled trial. Tech Coloproctol 18(11):1081–1085PubMedPubMedCentralCrossRefGoogle Scholar
  13. Elmér SE, Nygren JO, Lenander CE (2013) A randomized trial of transanal hemorrhoidal dearterialization with anopexy compared with open hemorrhoidectomy in the treatment of hemorrhoids. Dis Colon Rectum 56(4):484–490PubMedCrossRefGoogle Scholar
  14. Faucheron JL, Poncet G, Voirin D, Badic B, Gangner Y (2011) Doppler-guided hemorrhoidal artery ligation and rectoanal repair (HAL-RAR) for the treatment of grade IV hemorrhoids: long-term results in 100 consecutive patients. Dis Colon Rectum 54(2):226–231PubMedCrossRefGoogle Scholar
  15. Faucheron JL, Voirin D, Abba J (2012) Rectal perforation with life-threatening peritonitis following stapled haemorrhoidopexy. Br J Surg 99(6):746–753PubMedCrossRefGoogle Scholar
  16. Festen S, van Hoogstraten MJ, van Geloven AA, Gerhards MF (2009) Treatment of grade III and IV haemorrhoidal disease with PPH or THD. A randomized trial on postoperative complications and short-term results. Int J Color Dis 24(12):1401–1405CrossRefGoogle Scholar
  17. Figueiredo MN, Campos FG (2016) Doppler-guided hemorrhoidal dearterialization/transanal hemorrhoidal dearterialization: technical evolution and outcomes after 20 years. World J Gastrointest Surg 8(3):232–237PubMedPubMedCentralCrossRefGoogle Scholar
  18. Giamundo P (2016) Advantages and limits of hemorrhoidal dearterialization in the treatment of symptomatic hemorrhoids. World J Gastrointest Surg 8(1):1–4PubMedPubMedCentralCrossRefGoogle Scholar
  19. Giordano P, Overton J, Madeddu F, Zaman S, Gravante G (2009) Transanal hemorrhoidal dearterialization: a systematic review. Dis Colon Rectum 52(9):1665–1671PubMedCrossRefGoogle Scholar
  20. Giordano P, Nastro P, Davies A, Gravante G (2011) Prospective evaluation of stapled haemorrhoidopexy versus transanal haemorrhoidal dearterialisation for stage II and III haemorrhoids: three-year outcomes. Tech Coloproctol 15(1):67–73PubMedPubMedCentralCrossRefGoogle Scholar
  21. Giordano P, Tomasi I, Pascariello A, Mills E, Elahi S (2014) Transanal dearterialization with targeted mucopexy is effective for advanced haemorrhoids. Color Dis 16(5):373–376CrossRefGoogle Scholar
  22. Gupta PJ, Kalaskar S, Taori S, Heda PS (2011) Doppler-guided hemorrhoidal artery ligation does not offer any advantage over suture ligation of grade 3 symptomatic hemorrhoids. Tech Coloproctol 15:439–444PubMedCrossRefGoogle Scholar
  23. Hiltunen KM, Matikainen M (1985) Anal manometric findings in symptomatic hemorrhoids. Dis Colon Rectum 28(11):807–809PubMedCrossRefGoogle Scholar
  24. Hussein AM (2001) Ligation-anopexy for treatment of advanced hemorrhoidal disease. Dis Colon Rectum 44(12):1887–1890PubMedCrossRefGoogle Scholar
  25. Infantino A, Bellomo R, Dal Monte PP, Salafia C, Tagariello C, Tonizzo CA et al (2010) Transanal haemorrhoidal artery echodoppler ligation and anopexy (THD) is effective for II and III degree haemorrhoids: a prospective multicentric study. Color Dis 12(8):804–809CrossRefGoogle Scholar
  26. Jayaraman S, Colquhoun PH, Malthaner RA (2007) Stapled hemorrhoidopexy is associated with a higher long-term recurrence rate of internal hemorrhoids compared with conventional excisional hemorrhoid surgery. Dis Colon Rectum 50:1297–1305PubMedCrossRefGoogle Scholar
  27. Khafagy W, El Nakeeb A, Fouda E et al (2009) Conventional haemorrhoidectomy, stapled haemorrhoidectomy, Doppler guided haemorrhoidectomy artery ligation; post operative pain and anorectal manometric assessment. Hepato-Gastroenterology 56:1010–1015PubMedGoogle Scholar
  28. LaBella GD, Main WP, Hussain LR (2015) Evaluation of transanal hemorrhoidal dearterialization: a single surgeon experience. Tech Coloproctol 19(3):153–157PubMedPubMedCentralCrossRefGoogle Scholar
  29. Liu H, Yang C, Chen B, Wu J, He H (2015) Clinical outcomes of Doppler-guided haemorrhoidal artery ligation: a meta-analysis. Int J Clin Exp Med 8(4):4932–4939PubMedPubMedCentralGoogle Scholar
  30. Lucarelli P, Picchio M, Caporossi M, De Angelis F, Di Filippo A, Stipa F et al (2013) Transanal haemorrhoidal dearterialisation with mucopexy versus stapler haemorrhoidopexy: a randomised trial with long-term follow-up. Ann R Coll Surg Engl 95(4):246–251PubMedPubMedCentralCrossRefGoogle Scholar
  31. Lucha PA (2009) Pathophysiology of hemorrhoidal disease. In: Khubchandani I, Paonessa N, Azimuddin K (eds) Surgical treatment of hemorrhoids. Springer, London, pp 15–17CrossRefGoogle Scholar
  32. Morinaga K, Hasuda K, Ikeda T (1995) A novel therapy for internal hemorrhoids: ligation of the hemorrhoidal artery with a newly devised instrument (Moricorn) in conjunction with a Doppler flowmeter. Am J Gastroenterol 90(4):610–613PubMedGoogle Scholar
  33. Ortiz H, Marzo J, Armenda’riz P, De Miguel M (2005) Stapled hemorrhoidopexy vs. diathermy excision for fourth-degree hemorrhoids: a randomized, clinical trial and review of the literature. Dis Colon Rectum 48:809–815PubMedCrossRefGoogle Scholar
  34. Patti R, Almasio PL, Arcara M, Sparacello M, Termine S, Bonventre S et al (2007) Long-term manometric study of anal sphincter function after hemorrhoidectomy. Int J Color Dis 22(3):253–257CrossRefGoogle Scholar
  35. Poylin V (2016) Anal physiology: the physiology of continence and defecation. In: Steele SR, Hull TL, Read TE, Saclarides TJ, Senagore AJ, Whitlow CB (eds) The ASCRS textbook of colon and rectal surgery, 3rd edn. Springer, New York, pp 37–44Google Scholar
  36. Ratto C (2014) THD Doppler procedure for hemorrhoids: the surgical technique. Tech Coloproctol 18(3):291–298PubMedCrossRefGoogle Scholar
  37. Ratto C, de Parades V (2015) Doppler-guided ligation of hemorrhoidal arteries with mucopexy: a technique for the future. J Visc Surg 152(2 Suppl):S15–S21PubMedCrossRefGoogle Scholar
  38. Ratto C, Donisi L, Parello A, Litta F, Doglietto GB (2010) Evaluation of transanal hemorrhoidal dearterialization as a minimally invasive therapeutic approach to hemorrhoids. Dis Colon Rectum 53(5):803–811PubMedCrossRefGoogle Scholar
  39. Ratto C, Parello A, Donisi L, Litta F, Doglietto GB (2011a) Anorectal physiology is not changed following transanal haemorrhoidal dearterialization for haemorrhoidal disease: clinical, manometric and endosonographic features. Color Dis 13(8):e243–e245CrossRefGoogle Scholar
  40. Ratto C, Giordano P, Donisi L, Parello A, Litta F, Doglietto GB (2011b) Transanal haemorrhoidal dearterialization (THD) for selected fourth-degree haemorrhoids. Tech Coloproctol 15(2):191–197PubMedCrossRefGoogle Scholar
  41. Ratto C, Parello A, Donisi L, Litta F, Zaccone G, Doglietto GB (2012) Assessment of haemorrhoidal artery network using colour duplex imaging and clinical implications. Br J Surg 99:112–118PubMedCrossRefGoogle Scholar
  42. Ratto C, Parello A, Veronese E, Cudazzo E, D’Agostino E, Pagano C et al (2015a) Doppler-guided transanal haemorrhoidal dearterialization for haemorrhoids: results from a multicentre trial. Color Dis 17(1):O10–O19CrossRefGoogle Scholar
  43. Ratto C, Parello A, Veronese E, Cudazzo E, D’Agostino E, Pagano C, Cavazzoni E, Brugnano L, Litta F (2015b) Doppler-guided transanal haemorrhoidal dearterialization for haemorrhoids: results from a multicentre trial. Color Dis 17(1):O10–O19CrossRefGoogle Scholar
  44. Sajid MS, Parampalli U, Whitehouse P, Sains P, McFall MR, Baig MK (2012) A systematic review comparing transanal haemorrhoidal de-arterialisation to stapled haemorrhoidopexy in the management of haemorrhoidal disease. Tech Coloproctol 16(1):1–8PubMedCrossRefGoogle Scholar
  45. Satzinger U, Feil W, Glaser K (2009) Recto anal repair (RAR): a viable new treatment option for high-grade hemorrhoids. One year results of a prospective study. Pelviperineology 28:37–42Google Scholar
  46. Scheyer M, Antonietti E, Rollinger G, Mall H, Arnold S (2006) Doppler-guided hemorrhoidal artery ligation. Am J Surg 191(1):89–93PubMedCrossRefGoogle Scholar
  47. Simillis C, Thoukididou SN, Slesser AA, Rasheed S, Tan E, Tekkis PP (2015) Systematic review and network meta-analysis comparing clinical outcomes and effectiveness of surgical treatments for haemorrhoids. Br J Surg 102(13):1603–1618PubMedCrossRefGoogle Scholar
  48. Theodoropoulos GE, Sevrisarianos N, Papaconstantinou J, Panoussopoulos SG, Dardamanis D, Stamopoulos P et al (2010) Doppler-guided haemorrhoidal artery ligation, rectoanal repair, sutured haemorrhoidopexy and minimal mucocutaneous excision for grades III-IV haemorrhoids: a multicenter prospective study of safety and efficacy. Color Dis 12(2):125–134CrossRefGoogle Scholar
  49. Tsang YP, Fok KL, Cheung YS, Li KW, Tang CN (2014) Comparison of transanal haemorrhoidal dearterialisation and stapled haemorrhoidopexy in management of haemorrhoidal disease: a retrospective study and literature review. Tech Coloproctol 18(11):1017–1022PubMedCrossRefGoogle Scholar
  50. Verre L, Rossi R, Gaggelli I, Di Bella C, Tirone A, Piccolomini A (2013) PPH versus THD: a comparison of two techniques for III and IV degree haemorrhoids. Personal experience. Minerva Chir 68(6):543–550PubMedGoogle Scholar
  51. Walega P, Romaniszyn M, Kenig J, Herman R, Nowak W (2012) Doppler-guided hemorrhoid artery ligation with recto-anal-repair modification: functional evaluation and safety assessment of a new minimally invasive method of treatment of advanced hemorrhoidal disease. Sci World J 2012:324040CrossRefGoogle Scholar
  52. Wilkerson PM, Strbac M, Reece-Smith H, Middleton SB (2009) Doppler-guided haemorrhoidal artery ligation: long-term outcome and patient satisfaction. Color Dis 11(4):394–400CrossRefGoogle Scholar
  53. Xu L, Chen H, Lin G, Ge Q, Qi H, He X (2016) Transanal hemorrhoidal dearterialization with mucopexy versus open hemorrhoidectomy in the treatment of hemorrhoids: a meta-analysis of randomized control trials. Tech Coloproctol 20:825–833. [Epub ahead of print]PubMedCrossRefGoogle Scholar
/tarafından

Basura iyi gelen 17 gıda?

Hemoroid veya basur , anüsü çevreleyen veya atığın dışkı olarak geçmeden önce toplandığı alt rektumdaki iltihaplı, şişmiş damarlara denir.

İki tür hemoroid vardır: anüsün yakınında derinin altında oluşan dış hemoroidler ve anüs ve alt rektal astarda oluşan iç hemoroidler.

Amerikan Ulusal Diyabet ve Sindirim ve Böbrek Hastalıkları Enstitüsü (NIDDK) ne göre Amerikada yaşayan 20 kişiden 1’i hemoroid rahatsızlığı yaşamakta. 50 yaşın üzerindeki yetişkinlerin yaklaşık %50’si horoid problemleri yaşayacaktır.

Kişilerin beslenme alışkanlıkları, hemoroid semptomlarını hafifletmeye yardımcı olabilir.

Bu makale, hemoroide yardımcı olacak en iyi lifli gıdaları ve hangi gıdalardan kaçınmanız gerektiğinden bahsetmektedir. Hemoroid tedavisi ve önlenmesi için ek ipuçları vermektedir.

Beslenme nasıl yardımcı olabilir?

Daha fazla lifli, az yağlı, tam gıdalar yemek genellikle hemoroid semptomlarını azaltabilir veya önleyebilir.

Bunun nedeni lifli gıdalar;

  • dışkı ağırlığını artırmak, dışkının kolonda geçirdiği süreyi azaltmak (kolon geçiş süresi)
  • bağırsaklarda su tutulmasını artırarak daha kolay geçen daha yumuşak dışkılara neden olur
  • bağırsaklardaki pH seviyelerini düşürür, bu da kolon geçiş süresini veya yiyeceklerin kolondan geçmesi için geçen süreyi azaltır

Hedeflenmesi gereken en sağlıklı lif miktarı her 1000 kalori için 14 gram lif tüketimidir.

Peki hangi gıdaları yemeliyiz?

Lif bakımından zengin popüler gıdalar aşağıda listelenmiştir.

1. Buğday Kepeği

Buğday içersinde çözünmeyen lifler içermekte dışkılama kolaylığı ve sindirim kolaylığı sağlayacaktır.

2. Kuru Erik

Haşlanmış veya kuru erik lif bakımından çok zengin bir yiyecektir. Sadece yarım fincan haşlanmış kuru erikte 3,8 gr lif bulunmaktadır.

Kuru erik midenin uzun süre dolu kalmasına yardımcı olur ve açlığı bastırmaktadır. Hem obeziteye karşı hemde hemoroide karşı çok etkilidir.

Ayrıca Fenol adı verilen bileşenler enfeksiyon riskini azltır.

3. Elma

Elma harika bir lif kaynağıdır kabuğu ile tüketildiğinde orta boya bir elmada 4.4gr lif bulunmaktadır. Kabuğunda bulunan çözünmeyen lifler, sindirim sırasında parçalanmaz ve kolay dışkılama da yardımcı olurlar bir nevi müshil etkisine neden olurlar.

4. Armut

Kabuğu ile bir armutun etrafında 6gr lif bulunur.

Armut ayrıca doğal bir müshil görevi görebilen fruktoz içerir.

5. Arpa

β-glukan adı verilen bir lif açısından zengindir. kolonda parçalanıp viskoz bir jel oluşturur. Araştırmalar arpa tüketmenin iyi bir kolon sağlığını korumaya yardımcı olabileceğini gösteriyor.

6. Mısır

Bir fincan pişmiş tatlı mısırın içersinde 4.2gr lif bulunmaktadır. Eski çağlarda insanlar hemoroide çare olarak mışır kullanmışlardır. Bunun nedeni muhtemelen mısırın lifin yanı sıra serbest radikallerin hücresel hasarını önleyen güçlü antioksidanlar ve ağrıyı azaltmaya yardımcı olabilecek diğer bileşikler içermesidir. 

7. Yulaf

Bir fincan pişmiş yulaf ezmesi 4gr lif içermektedir. Bağırsak sağlığı için faydalıdır. Ayrıca dışkıyı yumuşatmaya yardımcı olur ve ıkınma riskini azaltır.

8. Mercimek

Bir su bardağı pişmiş mercimekte 15.6gr lif bulunmaktadır.

9. Tam buğday ekmeği, makarna ve tahıllar

İşlenmemiş veya hafif işlenmiş tam buğday ürünleri, dışkı ağırlığını ve kolon geçiş süresini artıran çözünmeyen lif bakımından zengindir.

Ek bir lif katkısı için fındık ve tohumlu tam buğday ürünleri seçin.

10. Meyveler

Çilek, ahududu, böğürtlen vb meyveler yüksek lif içerirler. 100gr lık ahudududa yaklaşık 6,5gr lif bulunmaktadır. Meyveler ayrıca dışkıyı yumuşatmaya ve sindirim sisteminin sorunsuz hareket etmesine yardımcı olan çok miktarda su içerir. Ayrıca doağl bir müshil etkisi olan fruktoz içerirler.

11. Enginar

Bazı geleneksel tıp sistemleri , hemoroidleri tedavi etmek için enginar ve devedikeni (enginarın akrabaları olan) çeşitlerini kullanır. Bunun olası bir nedeni, yüksek lif içeriğidir. Bir adet pişmiş orta boy enginar yaklaşık 10,3 gr lif içerir.

12. Tatlı patates ve patates

Kabuğuyla pişirilmiş orta boy bir patates de yaklaşık 3,6 gram lif içerir.

Patates ve tatlı patates hem çözünür hem de çözünmez lif içerir . Bazı araştırmalar, tatlı patateslerden elde edilen lifin de diğer sebzelerden daha güçlü bir müshil etkisine sahip olduğunu bulmuştur.

13. Brokoli

Bir su bardağı haşlanmış brokoli yaklaşık 5.1 gr lif içerir.

Brokoli ayrıca sindirimi iyileştirmeye ve bağırsağı korumaya yardımcı olabilecek sülforafan adı verilen bir bileşik içerir.

14. Domates

Domates , hem kabızlığı gideren hem de dışkıyı geçirmeyi kolaylaştıran lif ve su içerir.

Domates ayrıca , bilim adamlarının bazı kabızlık türleri üzerinde müshil etkisi olduğunu gösterdiği doğal bir antioksidan olan naringenin içerir .

15. Narenciye

Limon , portakal ve greyfurt gibi turunçgillerin etini kaplayan iç kabuk çok fazla lif içerir.

Domates gibi, turunçgiller de müshil etkisi olan bir bileşik olan naringenin içerir . Ayrıca kabızlığı hafifletmeye ve dışkıyı yumuşatmaya yardımcı olan bol miktarda su içerirler.

16. Kivi

100 gr kivi porsiyonu yaklaşık 3 gr lif ve bol su içerir.

Araştırmalar ayrıca kivi tüketiminin müshil gibi davrandığını, dışkılama sıklığını ve kolaylığını artırdığını ve dışkı hacmini artırarak kolon geçiş süresini kısalttığını gösteriyor.

Kivi ayrıca sindirimi iyileştirerek kabızlığı hafifletmeye yardımcı olabilecek zyaktinaz enzimini de içerir.

17. Fasulye

Bezelye ve diğer bakliyatlar gibi, kuru fasulye de lif açısından inanılmaz derecede yüksektir. Sadece yarım fincan pişmiş lacivert fasulye 9,6 g lif içerirken, yarım fincan barbunya fasulyesi yaklaşık 5,7 g lif içerir.

Hangi gıdalardan kaçınılmaldır?

  • kızarmış ve tuzlu yiyecekler
  • cips ve diğer paketlenmiş atıştırmalıklar
  • tam yağlı süt ürünleri
  • hazır veya ağır işlenmiş gıdalar
  • kırmızı et
  • şekerler ve çikolatalar
  • soda, spor içecekleri, enerji içecekleri ve süt, şeker veya krema eklenmiş kahveler
  • alkol
  • aşırı kafein alımı

Hemoroidi önlemeye ve tedavi etmeye yardımcı ek ipuçları?

Evde yapılabilecek birkaç ilaç ve yaşam tarzı alışkanlığı hemoroid tedavisine yardımcı olabilir veya bunları geliştirme riskini azaltabilir. 

  • Mümkün olduğunca ağır nesneleri kaldırmaktan kaçının
  • Susuz kalmamaya özen gösterin bol sıvı tüketin
  • Aşırı kilo alımından uzak durun diyet yapın.
  • Yeterince egzersiz yapın
  • Anal ilişkiden kaçının
  • Ağrı kesiciler kullanarak kısa süreli rahatlama yaşayabilirsiniz.
  • Eczaneden hemoroid ilaçları alıp evde kullanabilirsiniz.
  • Belirli aralıklarla oturma banyoları yapabilirsiniz.

 

 

REFERANSLAR;

 

/tarafından